 براساس يك پژوهش: 
 صمغ وشا در درمان بيماري هاي پوستي موثر است
1385/07/17 19:05
  صمغ وشا به صورت موضعي در درمان حساسيت‌هاي پوستي مانند كهير مورد استفاده قرار مي‌گيرد.  به گزارش سرويس «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، بهاره خرمي، كارشناس ارشد ترويج و آموزش كشاورزي در پژوهشي به بررسي تاثيرات صمغ وشا پرداخته است.  وشا گياهي چند ساله علفي و خودرو از خانواده چتريان با نام علمي (DEREMA AMUNIACUM) مي‌باشد كه نام علمي آن كندل و انگليسي‌ها آن را صمغ آمونياك مي‌نامند.  ارتفاع آن يك تا دو متر بوده و داراي ريشه راست دوكي شكل و منتهي به الياف فيبر مانند در ناحيه يقه است.  صمغ اين گياه براي تسكين دردهاي مفصل به كار مي‌رود. وشا مسهل صفرا، خارج كننده سنگهاي اداري و از بين بردنده كرم‌هاي روده‌يي است .  به گفته اين پژوهشگر، صمغ وشا حاوي ‌٣/١ ــ ‌٥/٠ درصد روغن فرار، ‌٧٠ ــ ‌٦٥ درصد رزين و صمغي مشابه به صمغ عربي است و در عطرسازي، چيني سازي و چسب سازي استفاده مي‌شود.  همچين به دليل داشتن آمونياك زياد در مواد منفجره به كار مي‌رود.  در خوردن اين صمغ بايد رعايت احتياط شود زيرا افراط در خوردن آن باعث باز شدن دهانه عروق شده و ممكن است تعادل جريان خون را مختل كند.  دانه‌هاي صمغ كم آمونياك به دو صورت اشكي و توده‌اي در بازار عرضه مي‌شود .  نوع اشكي بر اثر تيغ زدن ساقه به دست آمده و داراي حالت سخت و شكننده و رنگ سربي است و نوع حجيم يا توده‌اي به صورت طبيعي از گياه خارج شده و به رنگ شيري، مايل به زرد در پاي ساقه قابل جمع آوري است. اين نوع به دليل وجود ناخالصي‌هايي مانند ماسه، خاك و خرده برگ داراي مرغوبيت كمتري نسبت به نوع اشكي است.  صمغ كم رزين سفيد رنگي به نام «كم آمونياك» از منافذ پوستي گياه به طور طبيعي بر اثر نيش حشره‌اي كه به صورت همزيستي با اين گياه زندگي مي‌كند يا غير طبيعي بر اثر تيغ زني از گياه استحصال مي‌شود كه به تدريج در مجاورت هوا خشك مي‌گردد و تغيير رنگ مي‌دهد.  اين صمغ با استفاده از كاردكي مخصوص كه داراي تيغه‌اي با انحناي داخلي است در خرداد و تير ماه با تناوب دو هفته و در مجموع سه تا چهار بار در يك دوره برداشت مي‌شود.  شيره پس از جمع آوري در ظروف پلاستيكي يا مسي، سفت و شكننده مي‌شود اين صمغ جهت صادرات در جعبه‌ چوبي قرار مي‌گيرد و سپس با گوني دور تا دور جعبه محصور مي‌شود.  به گزارش ايسنا، گياه در مناطق خشك و نيمه خشك آسياي مركزي شامل پاكستان، هند، افغانستان و ايران مي‌رويد. همچنين در يمن، عمان و سومالي نيز پراكنش دارد.  در ايران وشا در استان‌هاي اصفهان، بلوچستان، قزوين، تهران، سمنان، خراسان و يزد مي‌رويد.  