 جاي درس "فناوريهاي نوين" در برنامه‌هاي درسي كشور همچنان خالي است 
1385/11/08 15:53
  استفاده از فناوريهاي نوين مثل رايانه، اينترنت و شبكه‌هاي مجازي براي آموزش بهتر فراگيران، هنوز در مدارس ما مورد توجه قرار نمي‌گيرد.  اگر شماري از دبيرستانها و مدارسي كه رشته رايانه دارند را كنار بگذاريم، رايانه در مدارس ديگر ما وجود ندارد و اين در حالي است كه هم اكنون مهارت استفاده از كامپيوتر به عنوان شاخص سواد مورد توجه سازمان فرهنگي و آموزشي ملل متحد(يونسكو) است.  اگر برنامه‌ريزان درسي كشور، گنجاندن درس نقاشي و هنر را در برنامه‌هاي درسي دانش‌آموزان لازم مي‌دانند امروزه آشنايي دانش‌آموزان به رايانه حداقل انتظاري است كه از آموزش و پرورش مي‌رود زيرا فراگيري اين ابزار، ورود به منبع دانش و علم و آخرين يافته‌هاي جهاني خواهد بود.  بسياري از دانش آموزان كشور هنوز توانايي بهره مندي از كامپيوتر را در منزل و حتي قادر به پرداخت هزينه‌هاي فراگيري آن را در بيرون از مدرسه ندارند و آموزش اين مهارت ضمن اينكه مي‌تواند زمينه‌هاي اشتغال را در آينده براي فارغ‌التحصيلان فراهم آورد، در بهتر يادگيري مواد درسي ياري مي‌رساند.  مهارت استفاده از كامپيوتر، دانش‌آموزان را با دنيايي از علم و دانش آشنا مي‌كند و اكنون به عنوان گذرگاه ورود به دانايي مورد توجه كشورها است.  آموزش و پرورش به عنوان دستگاه تربيت‌كننده نسل آينده كشور، بايد همواره آماده تغيير و اصلاح روش‌هاي خود و همچنين بكارگيري فنون جديد در آموزش باشد و با شجاعت بهترين روش و شيوه را براي آموزش اين نسل بكار گيرد.  سالها است كه آموزش و پرورش از نداشتن اعتبارات كافي براي تجهيز مدارس كشور به رايانه گلايه مي‌كند و به گفته برخي از مسئولان اين دستگاه، سازمانهاي متصدي بودجه كشور به وعده‌هاي خود در اين زمينه عمل نكرده و همچنان از اختصاص بودجه لازم در اين خصوص شانه خالي مي‌كنند.  كشورهاي توسعه يافته امروزه آموزش و پرورش را دستگاه مصرف‌كننده قلمداد نمي‌كنند و سرمايه‌گذاري در اين بخش را عين منفعت مي‌دانند و دقيقا تسري اين تفكر باعث پيشرفت و توسعه آنها شده است.  هم اكنون حدود ‪ ۱۴۰‬هزار مدرسه در كشور به فعاليت آموزشي مشغول است كه كمتر از ‪ ۱۰‬هزار مدرسه به تجهيزات رايانه‌اي مجهز است.  تحولات و تغييرات به سرعت در حال وقوع است و هرگز منتظر ما نخواهند ماند اگر در گذشته غفلت‌هايي در اين بخش صورت گرفته ، ما آن را استمرار نبخشيم.  بهترين سنين يادگيري در كودكي و نوجواني است و لازم است آموزش فناوري نوين درمقاطع ابتدايي و راهنمايي گنجانده شود تا فراگيران در آينده با مشكل روبرو نشوند.   