 مدير تحقيق و توسعه‌ي "اي.آي.اي.دي" ايران: 
 واردات فرآورده‌هاي سوختي ايران تا سال ‌٢٠٣٠ حدود‌٢٠درصد افزايش مي‌يابد 
1385/11/29 11:04
  واردات فرآورده‌هاي سوختي ايران تا سال 2030 به 70 درصد افزايش خواهد يافت.  به گزارش خبرنگار انرژي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، هومن نيك ذات - مدير تحقيق و توسعه‌ي EIED ايران - در نخستين همايش بين‌المللي صنايع پالايش نفت ايران با اشاره به اين كه نيازهاي انرژي دنيا تا سال 2030، 50 درصد بيشتر خواهد شد، افزود: واردات فرآورده‌هاي سوختي ايران نيز تا سال 2030 از 50 درصد كنوني به 70 درصد افزايش خواهد يافت.  وي با بيان اين كه تا سال 2025 نياز است 16 تريليون دلار در بخش انرژي سرمايه‌گذاري شود، در خصوص استفاده از تكنولوژي‌هاي پاك در دهه‌ي آينده به عنوان هدف تحقيق و توسعه با بيان اين مطلب اظهار كرد: در پروتكل كيوتو نيز بر استفاده از سوخت پاك و كم سولفور تاكيد شده است؛ به گونه‌اي كه ايجاد سوخت‌هاي جديد،‌ كاربرد هيدروژن، LNG و مايعات كم سولفور مورد توجه قرار گرفته است.  مدير تحقيق و توسعه‌ي EIED ايران، مشكل اصلي محيط زيست را دي‌اكسيد كربن خروجي آن دانست و گفت: از بين بردن هر تن CO2 بين 100تا 300 دلار هزينه در برخواهد داشت؛ هرچند كه پيش بيني شده بر مبناي تقاضاهاي موجود و ذخاير اثبات شده نفت و گاز، امكان بهره‌برداري منابع گازي تا 100 سال آينده و امكان بهره‌برداري از منابع نفت تا 20 سال اينده وجود دارد.  به گفته‌ي او، در چنين شرايطي تغيير شيوه مصرف سوخت از نفت به گاز شيوه مناسبي خواهد بود. در اين راستا گاز ايران در حال حاضر به تركيه صادر مي‌شود كه مي‌توانيم از طريق تركيه يا كشورهاي شمالي مانند آذربايجان ارمنستان‌، آن را به اروپا صادر كنيم. همچنين برنامه‌ي صادرات گاز طبيعي به پاكستان و هندوستان و يا انتقال مستقيم به هند وجود دارد.  نيك ذات در ادامه خاطرنشان كرد:‌ براي اين كه ايران بخواهد نيازهاي سوختي خود را به طور كامل تامين كند، بايد پالايشگاه‌هاي بيشتري بسازد و به اين منظور استفاده از گاز علاوه بر اين كه مطمئن‌تر است موجب مي‌شود بتوانيم نفت را به جاي صادر كردن به فرآورده‌هاي نفتي ارزشمند تبديل كنيم.  به گفته‌ي او، روش OXY –fuel Combustion proce يكي از تكنولوژي‌هاي جديد است كه باعث جداسازي سوخت پيش از ورود به اتاق احتراق مي‌شود و در اين صورت CO2 و آب خارج خواهند شد. در اين روش CO2 و نيتروژن كه خود ارزش تجاري دارند، جداسازي شده و همچنين موجب مي‌شود ابراز آلات نسبت به موقعي كه اكسيژن استفاده مي‌كنيم، كوچكتر شود.  وي با بيان اين كه تزريق CO2 در مخازن نفت‌نشين و در جهت بالا بردن افزايش ضريب برداشت بهترين گزينه است، يادآور شد:‌ استفاده از گاز به جاي نفت و نگهداري نفت تا زماني كه تكنولوژي‌هاي جديد ايجاد شوند و صادرات گاز به جاي نفت تا زماني كه كمبود انرژي جبران شود، از جمله برنامه‌هايي است كه بايد در شركت‌ ملي نفت انجام شود.  مدير تحقيق و توسعه‌ي EIED ايران، همچنين افزود:‌ در حالي كه شركت ملي نفت مسوول اصلي استفاده از سوخت‌هاي فسيلي است، بايد سرمايه‌گذاري مناسب در طرح‌هاي R&amp;D انجام دهد تا تكنولوژي جديد در صنايع نفت و گاز ايجاد شود كه در اين زمينه بايد دانشگاه‌ها هم به كمك دولت بيايند. همچنين لازم است براي توليد يكپارچه بخشي از برنامه‌هاي توليدي كشور برنامه‌ريزي شود.   