 به همت پژوهشگران دانشگاهي 
 نوعي پليمر هوشمند زيست‌جذب پذير در كشور ساخته شد 
1386/08/01 16:35
  به همت پژوهشگران دانشگاه صنعتي اميركبير نوعي پليمر هوشمند زيست جذب پذير ساخته شد.  به گزارش سرويس پايان‌نامه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، سيدمهدي حسيني، مجري طرح و فارغ‌التحصيل كارشناسي ارشد گروه شيمي دانشگاه صنعتي اميركبير با اظهار اينكه پليمرهاي زيست تخريب‌پذير يا زيست سازگار مي‌توانند در اثر رطوبت محيط تخريب شوند و در صورتي كه داخل بدن به كار روند محصولات تخريب آنها عوارضي براي بدن ندارند، افزود: پليمرهاي زيست جذب‌پذير، پلي استرهاي اشباعي هستند كه از طريق هيدروليز عامل كربونيل استر قابليت تخريب در محيط بدن را دارا مي‌باشند و كاربردهاي فزاينده‌اي در پزشكي دارند.  وي كاربرد اين پليمرها را در تهيه نخ بخيه جذب‌پذير و همچنين استفاده در سيستم‌هاي داروسازي عنوان كرد و گفت: به طور كلي نخي براي بخيه مناسب است كه قدرت و استحكام بالا، جذب‌پذيري مناسب و انعطاف‌پذيري بالايي داشته باشد تا بتواند يك گره مناسب با ايمني بالا ايجاد كند. علاوه بر اين سرعت تخريب پليمر در مواقعي كه براي بخيه زدن بر روي قسمت‌هاي خارجي بدن مانند صورت استفاده مي شود بايد متناسب با سرعت التيام زخم باشد.  مجري طرح در خصوص كاربرد اين پليمر در سيستم داروسازي تصريح كرد: در اين روش دارو را با پليمر در حلالي كه هر دوي آنها را حل كند حل كرده و مخلوط بدست آمده را پس از تبخير حلال، تحت پرس به صورت قرص درمي‌آورند و از طريق جراحي سطحي زيرپوست قرار مي‌گيرد.  وي تخريب اين پليمر در طول يك دوره زماني معين و آزادسازي دارو با سرعت يكنواخت را از قابليت‌هاي آن عنوان و خاطرنشان كرد: محصولات نهايي تخريب اين پليمر آب و دي اكسيد كربن مي‌باشد كه به راحتي قابل رفع هستند و گفتني است كه محصولات واسطه‌اي كه از تخريب اين پليمرها بدست مي‌آيند (اسيد لاكتيك) توسط متابوليسم بدن به راحتي قابل جذب مي‌باشد.  حسيني در ادامه با اشاره به راهنمايي‌هاي دكتر عبدوس و دكتر جمشيد محمدي روشنده در اين پروژه اظهار داشت: هنگامي كه دارو از طريق پيوندهاي شيميايي بر روي پليمر قرار مي‌گيرد، پليمر حامل دارو مي‌تواند به صورت ميكروگوي درآيد و پس از بلعيده شدن به سمت بافت‌هاي خاص حركت كرده و بر روي سطح آنها جذب شود.  وي در پايان گفت: سيستم داروسازي با استفاده از پليمرهاي زيست تخريب پذير اين امكان را فراهم مي‌كند تا غلظت دارو در طول يك دوره زماني معين كنترل و دز داروي موردنياز براي التيام بافت موردنظر كاهش يابد.   