عضوهيات علمي پژوهشگاه زلزله‌شناسي: 
فن‌آوري نانودرپيش‌بيني زلزله ومقاوم‌سازي سازه‌ها موثر است 
استفاده ازپلاستومرنقش مهمي درافزايش مقاومت لرزه‌يي سازه‌هادارد
1387/08/29 09:36
به عقيده رييس پژوهشكده سازه پژوهشگاه بين‌المللي زلزله‌شناسي و مهندسي زلزله، استفاده از فن‌آوري پلاستومر يا جداساز عرضي كه بخش عمده‌اي از  ارتعاشات لرزه‌يي سازه را مي‌گيرد نقش مهمي در افزايش ايمني سازه‌ها خواهد داشت. 
دكتر عبدالرضا سروقد مقدم در گفت‌وگو با خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) در زمينه ايمن‌سازي ساختمان‌ها در برابر زلزله گفت: در حال حاضر در صنعت مقاوم سازي سازه‌ها در برابر زلزله پيشرفت‌هاي خوبي حاصل شده و در اين زمينه از فن‌آوري‌هاي جديد استفاده مي‌شود كه بيشتر در زمينه مصالح كاربرد دارند. 
وي توضيح داد: در اين زمينه حتي از فن‌آوري نانو براي توليد بتن هاي بهتر و ساخت مصالح با كيفيت بالاتر استفاده مي‌شود كه مقاوم سازي، توليد اپوكسي‌ها و مصالح خاص و همين طور چسب‌هاي مخصوص كه با نانو توليد مي‌شوند از آن جمله‌اند. 
دكتر سروقد مقدم در ادامه گفت: در حال حاضر مراكز مختلف تحقيقاتي وابسته به وزارت علوم و وزارت مسكن و شهرسازي در زمينه مصالح و همچنين سيستم‌هاي ساخت و ساز از جمله سبك و شيوه ساخت كار مي‌كنند كه در اين مورد به خصوص در زمينه مصالح سبك با توجه به اين كه اگر ساختمان‌ها سبك باشند نيروي زلزله متناسب با وزن ساختمان فشار كمتري وارد خواهد كرد، بر روي بتن ها و مصالح بنايي سبك چه از طريق فن‌آوري نانو و چه فن‌آوريهاي ديگر كار مي‌شود. 
وي گفت: فن‌آوري‌هايي مثل پلاستومرها در حال كاربردي شدن است. به عنوان مثال در بيش از 18 بلوك بزرگ ساختماني در شهرك‌ها و شهرهاي جديد مثل هشتگرد از اين تكنولوژي استفاده شده است و بايد روندي طي شود كه ساخت و سازها با آن انجام شود تا پيمانكارها با آن آشنا شوند و استفاده از آنها به منظور مقاوم سازي ساختمانها در برابر زلزله رايج شود. 
به گفته او حتي در بحث شناسايي زلزله‌ها و پيش‌بيني زلزله نيز پيشرفت‌هايي حاصل شده و عنوان مثال مي‌توان با استفاده از فن‌آوري نانو و از طريق لرزه‌هاي خيلي خفيف تاريخچه رفتاري يك منطقه را به دست آورد و پيش‌بيني‌هاي دقيقتري قبل از وقوع زلزله انجام داد. 
عضو هيات علمي پژوهشگاه زلزله درباره بافت‌هاي قديمي و مقاوم پذير بودن آنها در برابر زلزله گفت: بافت‌هاي قديمي به دو دسته تقسيم مي‌شوند، دسته اول ساختمان‌هاي فرسوده‌اي هستند كه نه تنها در برابر زلزله حتي در برابر فشارها و بارهاي معمولي غير زلزله مثل وزن خود سازه و بارهاي ناشي از وزن محتويات آن هم مقاوم نيستند كه از لحاظ فني مي‌گويند كه ساختمان از نظر باروري ثقلي دچار مشكل است و دسته دوم سازه‌هايي هستند كه در اين زمينه دچار مشكل نيستند و باروري ثقلي در آنها رعايت شده، اما در برابر زلزله مقاومت لازم را ندارند. 
وي درباره راه حل مقاوم سازي اين بافت‌هاي فرسوده به ايسنا گفت: تنها راه حل در مورد اين قبيل بافت‌هاي فرسوده تخريب و نوسازي آنها است و هر راه ديگري غير از آن ارزش نداشته و گران تمام مي‌شود و به همين دليل در حال حاضر سعي مي‌شود كه براي نوسازي اين بافت‌ها تسهيلاتي ارائه شده، تعاوني‌هايي براي اين كار تشكيل شود و يا انبوه سازان را جهت استفاده از اين بافت‌ها براي انبوه سازي تشويق كنند. 
دكتر سروقدمقدم در مورد دسته دوم گفت: اين ساختمان‌ها به گونه‌اي هستند كه از لحاظ اسكلت بندي و سيستم ساخت مي‌توان بدون نوسازي و تخريب آنها را به صورت اقتصادي بهسازي كرد و ما معمولا آنها را ساختمانهايي مي‌دانيم كه نياز به مقاوم‌سازي دارند. عموم ساختمانهاي شهر تهران و حتي در ايران از اين نوع هستند كه به اصطلاح به آنها مي‌گوييم ساختمان‌هاي «مصالح بنايي» كه در واقع ممكن است در آنها ستون‌ها و تيرهاي فولادي و بتن به كار رفته باشد، ولي اصل سيستم آنها ديوارهايي با مصالح بنايي است، مثل ديوارهاي آجري و بلوك‌هاي سيماني و اين عمده‌ترين تيپ ساختماني در ايران است كه تكنيك‌هايي براي بررسي سريع، پيدا كردن نقاط ضعفشان و بهسازي و مقاوم سازي آنها وجود دارد. 
وي در اين زمينه گفت كه كاري كه در حال حاضر بايد در زمينه بافت‌هاي فرسوده انجام شود، ارزيابي سريع آنها است كه اجراي اين ارزيابي مي‌تواند از طريق سازمان نظام مهندسي و زير نظر شهرداري و با نظارت وزارت مسكن صورت پذيرد تا اين دو گونه ساختمان در بافت‌هاي فرسوده شناسايي و از هم جدا شده و هر كدام با روش مناسب آن گونه ترميم شود كه با اين كار و جداسازي ساختمان‌هايي كه زمينه مقاوم سازي دارند از لحاظ اقتصادي صرفه‌جويي خواهد شد.