سدي از پليمر در برابر آلاينده‌هاي صوتي! 
پژوهشگران ايراني موفق به ساخت جاذب‌هاي‌ صوتي پليمري شدند 
1388/01/31 08:19
  محققان دانشگاه تربيت مدرس در راستاي كمك به مهار آلودگي صوتي، موفق به ساخت و بررسي جاذب‌هاي صوتي فركانس پايين بر پايه مواد پليمري شدند.    به گزارش سرويس پايان‌نامه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، امروزه توسعه صنايع اگرچه شرايط راحتي و آسايش افراد را فراهم كرده وليكن از سوي ديگر سبب بروز مشكلات و معضلات بسياري نيز شده و به همراه خود بسياري از عوامل زيان آور فيزيكي، شيميايي و ارگونوميكي را كه عامل بروز برخي از بيماريهاي شغلي در شاغلين صنايع مختلف است به وجود آورده است.   دكتر زين العابدين قنبرزاده، دانش آموخته بهداشت حرفه‌يي دانشگاه تربيت مدرس با بيان اين مطلب افزود: از عوامل زيان آور فيزيكي مي‌توان به آلودگي صوتي ناشي از فعاليت‌هاي گوناگون صنعتي اشاره كرد. طبق آمار سازمان بهداشت جهاني تعداد افرادي كه در سراسر دنيا دچار كاهش شنوايي شده‌اند از 120 ميليون نفر در سال 1995 به 250 ميليون نفر در سال 2004 افزايش يافته است. تحقيقات متعدد نشان داده است كه تغييرات موقت و دائم آستانه شنوايي، ايجاد كري ادراكي و عصبي، ايجاد مشكلات روحي و رواني، تاثير منفي و بازدارنده بر كارائي، افزايش ترشح هورمون‌هاي آدرنالين و نورآدرنالين در اثر تماس طولاني مدت فرد با عامل زيان آور از جمله اثرات سوء سر و صدا و علايم و عوارض حسي و ذهني صدا بر شاغلين صنايع مي‌باشد.    وي افزود: عوارض ياد شده از اثرات مشترك صداهاي با فركانس بالا، ميانه و پايين مي‌باشند. احساس وزوز كردن گوش‌ها، تحريك پذيري، خستگي، سردرد،‌ حالت تهوع، تاثير بر ارتعاشات طبيعي اندام‌هاي مختلف بدن، اختلال در خواب و كاهش ميزان آن، افزايش ميزان ترشح هورمون كورتيزول، افزايش واكنش‌هاي استرس زا،‌ اختلالات تنفسي، ايجاد حالت اذيت و ناراحتي و اظهار شكايت و تاثير در عملكرد مغزي ‌از جمله عوارض تماس با صداهاي متعدد با فركانس پايين موجود در صنايع و جامعه است.    پژوهشگر دانشگاه تربيت مدرس با بيان نمونه‌هايي در پيرامون ما گفت: به عنوان مثال مي‌توان به سيستم‌هاي تهويه، تاسيسات شبكه‌هاي رايانه‌يي، كمپرسورها، اتاق‌هاي كنترل،‌موتورهاي ديزل، محيط‌هاي كاري اداري، سر و صداي ناشي از ترافيك، پمپ‌ها و تلمبه خانه‌ها، ماشين‌هاي لباسشويي، مسيرهاي انتقال لوله‌هاي فاضلاب، يخچال‌ها و ... اشاره كرد كه در ايجاد صداي با فركانس‌هاي پايين نقش بسيار مهمي دارد؛ بنابراين توسعه ساخت جاذب‌هاي صوتي به عنوان يكي از ابزار ويژه در پيشبرد روش‌هاي كنترل آلودگي صوتي بسيار ضروري به نظر مي رسد.    دكتر قنبرزاده در خصوص طرح تحقيقاتي خود كه در قالب رساله دكتري وي انجام شده است، گفت: در اين تحقيق بنا بر طرح آزمايشات در فاز ساخت، نمونه‌هاي جاذب صوتي در پنج گروه‌ با اجزاي تركيبي مواد پليمري پلي اتيلن ترفتالات، پي استايرن، پلي پروپيلن، پلي اتيلن و الياف پلي استر، با استفاده از مواد بسته بندي مواد غذايي با مش بندي‌هاي 1 تا 5 ميلي متر و 6 تا 20 ميلي مترو با درصدهاي وزني 50 درصد به طور مساوي و همچنين از الياف پلي استر به نسبت درصد وزني 5/2 درصد مواد پليمري (به منظور ايجاد استحكام مناسب) و با بكارگيري رزين‌هاي بر پايه پلي وينيل استات با درصد وزني 20 درصد مواد پليمري ساخته شد.    وي افزود: نتايج حاصل از اندازه گيري درصد ضريب جذب صوت در نمونه‌هاي با ساختار تركيبي گروه E، ضخامت 10 سانتي متر و با مش بندي اجزا تركيبي كوچكتر از 1 ميلي‌متر، نشانگر اين مطلب است كه ميانگين درصد ضريب جذب صوت در فركانس‌هاي پايين (100 تا 315 هرتز) از گروه مقايسه (پشم سنگ)بهتر و بين ميانگين‌هاي درصد ضريب جذب صوتي اختلاف معناداري وجود دارد.    نتايج حاصل از تعيين مقاومت فشاري (تحمل نيروي بار) نمونه‌هاي گروه‌هاي ساختي پنجگانه، حاكي از اين مطلب است كه گروه جاذب‌هاي صوتي با ساختار تركيبي TEP و SP و الياف پلي استر داراي تحمل بار و نيروي بيشتري نسبت به ساير گروه‌هاي ساخته شده مي‌باشند.    گفتني است اين پژوهش با راهنمايي دكتر علي خوانين در دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.   