با حضور اساتید دانشگاه تهران و تبریز؛
قرارداد ترکمانچای در دانشگاه تبریز و با همکاری  پژوهشکده جهاد دانشگاهی آذربایجان شرقی مورد نقد و بررسی قرار گرفت

1390/12/03 07:46
  همزمان با سالروز انعقاد قرار داد ترکمانچای، سلسه نشست های تخصصی تاریخ ایران با موضوع بررسی تحلیلی قرار داد ترکمانچای با حضور اساتید تهران و تبریز در دانشگاه تبریز برگزار شد. 
  به گزارش روابط عمومی جهاددانشگاهی آذربایجانشرقی، این نشست تخصصی با همکاری پژوهشکده جهاد دانشگاهی استان، موسسه ی تاریخ و فرهنگ ایران، موسسه مطالعات بین المللی آران و مرکز مطالعات آذربایجانشرقی که با حضوردکتر بهرام امیر احمدیان، استاد دانشگاه تهران و دکتر غلامعلی پاشا زاده از اساتید برجسته دانشگاه تبریز وجمع کثیری از دانشجویان ودانشگاهیان در دانشکده علوم انسانی و اجتماعی دانشگاه تبریز برگزار شد.


دکتر احمد فرشبافیان رئیس جهاددانشگاهی آذربایجان شرقی ورئیس مرکز آذربایجان شناسی نیز در این نشست تخصصی با ابراز تاسف از اینکه تحریفات تاریخ آذربایجان، در بیرون از مرزها، آکادمیک شده است گفت: متاسفانه ما حقایق آذربایجان را نتوانستیم بصورت آکادمیک ارائه کنیم.
وی با تاکید بر پیگیری برگزاری سلسه نشستهای تخصصی در این  خصوص گفت: موسسه ی آران، مرکز آذربایجان شناسی و جهاد دانشگاهی استان، برای فعال شدن این نشستها، از پایان نامه های مقاطع ارشد و دکتری که در خصوص آذربایجان تالیف شوند، حمایت مادی و معنوی انجام خواد داد.
دکتر بهرام امیر احمدیان، استاد دانشگاه تهران نیز به بررسی علل توجه روسیه به ناحیه ی قفقاز، شرایط سیاسی حاکم در ایران آن زمان و سرنوشت مناطق جدا شده از ایران پرداخت.  
  وي با ابراز تاسف از اینکه متاسفانه در تاریخ نگاری ایران، نمی توان وقایع را در جغرافیا پیدا کرد، گفت: این نشست تخصصی بر آن است تا تلاقی و پیوند تاریخ و جغرافیای قفقاز را مشخص کند.
 
لازم به ذکر است: عهدنامه ترکمنچای قراردادی است که در ۱ اسفند ۱۲۰۶ (۲۱ فوریه ۱۸۲۸) پس از پایان جنگ ایران و روسیه در قفقاز جنوبی و آذربایجان، بین روسیه و ایران امضا شد.
در امضای این پیمان، از سوی فتحعلی شاه پادشاه ایران، میرزاعبدالحسن‌خان و آصف‌الدوله و از سوی روسیه تزاری ایوان پاسکویج حضور داشتند.
طی این قرارداد قلمروهای باقی مانده ایران از معاهده گلستان در قفقاز شامل خانات ایروان و نخجوان به روسیه واگذار شد.
طبق مفاد این قرار داد، ایران حق کشتی‌رانی در دریای مازندران را از دست داد و ملزم به پرداخت ۱۰ کرور تومان به روسیه شد و روسیه قول داد از پادشاهی ولیعهد وقت عباس‌میرزا حمایت کند.


 
